DT_PosterTYFONIFINAL.jpg

DENNIS TYFUS

Satellite of Lard

10 June - 15 July, 2021

Tim Van Laere Gallery presents its first solo exhibition of Dennis Tyfus, titled Satellite of Lard. In this exhibition, Tyfus presents a new series of drawings, sculptures, installations and sound works. 

 

The practice of Dennis Tyfus encompasses a wide range of artistic media and visual images. These range from drawings, installations, videos, magazines and books to music, vinyl publications, his own radio show, concerts and performances. Everything in his oeuvre flows into everything else, with no fixed definitions, no beginning or end. In this regard, he draws heavily on the work of such artists as Dieter Roth, Jim Shaw and Wim T. Schippers. By combining elements from his own psyche with various elements from high and low culture and by approaching them on an equal footing, he creates a universe in which the personal, the everyday and the uncanny come together. His works often find their origin in the artist’s subconscious thought process and take shape through a process of improvisation in which Tyfus only allows himself to be limited by his choice of medium and place. He gathers his diverse artistic practice under the label Ultra Eczema, which can take the most varied forms: an UE50 tattoo on the knuckles of the artist’s right hand, for instance, or the road sign with the text Ultra Eczema 100 that was placed on the corner of the street near the Middelheim Museum. The latter work also illustrates the importance of language and recontextualization within Tyfus’s oeuvre.

 

Drawings occupy a central position in the exhibition. The speed of the medium of drawing and its private character agree with Tyfus’s artistic-activist temperament. That is why he draws incessantly in small and large formats. Tyfus himself calls his drawings Up and Downgrades. As in his performances, the character of the artist himself takes the leading role in these drawings. This character is distorted and bastardized according to the role he assumes. A wide range of sources from the artist’s environment fills these drawings. These sources can be both poetic and rebellious: fragments from magazines and novels, films, soaps, reactions to far-right movements and depictions of his own nightmares, which he displays with the same intensity as Goya and Fuseli before him. 

 

Within his oeuvre, Tyfus does not limit himself to the visual dimension. Every Saturday between 2 and 3 p.m. you can listen to his own radio show, a combination of satire and music titled Tyfustijd, on Radio Centraal (106.7FM). His talent for vocal improvisation can also be found in the work The Inhumane Juke Box: pull the rope at the entrance to the exhibition and you will immediately be treated to a random pop song performed a cappella by the artist. The work plays on our subconscious recording of certain fragments of text or melodies that get stuck in our heads like a puzzle in your brain that needs to be solved. As long as the pattern remains incomplete, your brain keeps repeating the same thing until the pattern is completed. Tyfus often expands his own artistic practice through collaborations with other artists and musicians. Take The Seventh Beatle, for instance, in which he placed a hyperrealistic sculpture of his father in a jukebox and invited a whole series of artists to perform a cover of a Beatles song. In doing so, he plays not only on his own childhood memories but also on the mythologization of idols. 

 

Dennis Tyfus (b. 1979 in Antwerp, Belgium) lives and works in Antwerp. His works have been exhibited internationally at, among others, the Middelheim Museum, Antwerp; M HKA, Antwerp; S.M.A.K., Ghent; Bozar, Brussels; CAPC Museum of Contemporary Art of Bordeaux, France; Kunsthalle São Paulo, Brazil; Schloss Damtschach, Austria; Kunstschlager, Reykjavik, Iceland; Kunstverein Mannheim and Ludwigshafen, Ludwigshafen am Rein, Germany. His work is in public collections such as M HKA, Antwerp and Middelheim Museum, Antwerp.

Tim Van Laere Gallery presenteert haar eerste solotentoonstelling van Dennis Tyfus, getiteld Satellite of Lard. In deze tentoonstelling presenteert Tyfus een nieuwe reeks tekeningen, sculpturen, installaties en geluidswerken. 

 

De praktijk van Dennis Tyfus omvat een breed scala aan artistieke media en visuele beelden, gaande van tekeningen, installaties, videos, magazines, boeken, muziek, vinyl publicaties, zijn eigen radio programma, concerten en performances. In zijn oeuvre vloeit alles in elkaar over, zonder vaste definitie, begin of einde. Hiermee leunt hij sterk aan bij het oeuvre van kunstenaars, zoals Dieter Roth, Jim Shaw en Wim T. Schippers. Door elementen uit zijn eigen persoonlijke psyche te combineren met verschillende aspecten uit de hoge en lage cultuur en deze op een gelijkaardige manier te benaderen, creëert hij een universum waarin het persoonlijke, het alledaagse en het unheimliche samenkomen. Zijn werken vinden vaak hun origine in het onbewuste denkproces van de kunstenaar en krijgen hun vorm door een proces van improvisaties waarin Tyfus zich enkel laat beïnvloeden door de keuze van zijn medium en plaats. Onder het label Ultra Eczema bundelt hij zijn diverse kunstenaarspraktijk, die de meest uiteenlopende vormen kan aannemen: zoals een tatoeage UE50 die op de knokkels van de rechterhand van de kunstenaar staat of het verkeersbord met de tekst Ultra Eczema 100, dat werd geplaatst op de hoek van de straat nabij het Middelheimmuseum. Dit laatste werk illustreert ook het belang van taal en hercontextualisering binnen het werk van Tyfus.

 

De tekeningen nemen een centrale plaats in de tentoonstelling. De snelheid van het medium tekenen en het private karakter stemmen overeen met Tyfus’ artistiek activistisch temperament. Daarom tekent hij zonder ophouden in kleine en grote formaten. Tyfus benoemt zijn tekeningen zelf als Up and Downgrades. Net als in zijn performances neemt het personage van de kunstenaar zelf de hoofdrol in van deze tekeningen, dit personage wordt vervormd en verbasterd naargelang de rol die hij inneemt. In deze tekeningen ontvouwt zich een breed scala aan bronnen uit de leefwereld van de kunstenaar en kunnen zowel poëtisch als rebels zijn: fragmenten uit tijdschriften en romans, films, soaps, reacties op extreem rechtse bewegingen en verbeeldingen van zijn eigen nachtmerries die hij weergeeft met dezelfde intensiteit als Goya en Fuseli voor hem deden. 

 

Tyfus beperkt zichzelf binnen zijn oeuvre niet enkel tot het beeldend aspect. Op Radio Centraal (106.7FM) kan je iedere zaterdag tussen 14u en 15u luisteren naar zijn eigen radioprogramma Tyfustijd, een combinatie van satire en muziek. Zijn talent voor vocale improvisaties vinden we ook terug in het werk The Inhumane Juke Box, wie aan het touw trekt bij het binnenkomen van de tentoonstelling wordt meteen getrakteerd op een willekeurig popnummer in een a cappella uitvoering van de kunstenaar. Het werk speelt in op ons onbewust opnemen van bepaalde flarden tekst of melodieën die vast komen te zitten in ons hoofd als een puzzel in je hersenen die moet worden opgelost. Zolang het patroon incompleet is, blijven je hersenen hetzelfde herhalen totdat het patroon vervolledigd wordt. Tyfus breidt zijn eigen kunstenaarspraktijk ook vaak uit door collaboraties met andere kunstenaars en muzikanten. Dit zien we ook terug in het werk The Seventh Beatle, waarbij hij een hyperrealistische sculptuur van zijn vader in een jukebox heeft geplaatst en een hele reeks artiesten uitnodigde om een cover te brengen van een Beatles nummer. Hiermee speelt hij niet alleen met zijn eigen jeugdherinneringen maar ook op de mythologisering van idolen. 

 

Dennis Tyfus (°1979 in Antwerpen, België) woont en werkt in Antwerpen. Zijn werken werden internationaal tentoongesteld in onder andere het Middelheimmuseum, Antwerpen; M HKA, Antwerpen; S.M.A.K., Gent; Bozar, Brussels; CAPC Museum of Contemporary Art of Bordeaux, Frankrijk; Kunsthalle Sao Paulo, Brazilië; Schloss Damtschach, Oostenrijk; Kunstschlager, Reykjavik, Ijsland; Kunstverein Mannheim and Ludwigshafen, Ludwigshafen am Rein, Duitsland. Zijn werk maakt deel uit van publieke collecties zoals M HKA, Antwerpen en Middelheimmuseum, Antwerpen.